Ana içeriğe geç
The Ark
Atina Akropolisi
Antik Çağ (Klasik Dönem)Attika

Atina Akropolisi

Atina, Yunanistan

Klasik Yunan mimarisinin ölçüt taşı; Perikles çağının Pentelik mermerden yontulmuş kutsal kayası ve Parthenon.

Mimarlar
İktinos & Kallikrates (Parthenon)
Heykeltıraş
Pheidias (program yöneticisi)
Konum
Atina, Yunanistan — kutsal kaya
Tamamlanma
Parthenon: M.Ö. 447–432
Ölçü
Parthenon ~69,5 × 30,9 m · 8 × 17 sütun
Malzeme
Pentelik mermer
Statü
UNESCO Dünya Mirası (1987)
Kısa sürede yapıldılar, ama sonsuzluk için.
Plutarkhos, Perikles'in Hayatı

Tarihi Önem

Neden önemli?

Atina Akropolisi, kenti çevreleyen ovadan yaklaşık 150 metre yükselen kayalık bir platodur ve Tunç Çağı'ndan beri hem sığınak hem kutsal alan olarak kullanılmıştır. M.Ö. 480'de Pers ordusu tepedeki tapınakları yakıp yıktığında, Atinalılar yıkıntıları bilinçli olarak bir süre olduğu gibi bıraktılar; harabe, verilen mücadelenin canlı bir anıtı sayıldı.

Parthenon'un batı cephesi ve sütun dizisi

M.Ö. 447'den itibaren Perikles'in yönlendirdiği büyük imar programı, Delos Birliği'nin hazinesiyle finanse edilerek kayayı yeniden biçimlendirdi. Parthenon, Propylaia, Athena Nike Tapınağı ve Erekhtheion bu program içinde, yaklaşık kırk yıl gibi kısa bir sürede tamamlandı. Sonuç, Klasik Yunan mimarisinin ölçütü kabul edilen bir bütündür.

Parthenon'un köşeden görünümü

Yapılar sonraki yüzyıllarda kilise, ardından cami olarak kullanıldı; Parthenon'un bugünkü harap hâli büyük ölçüde 1687'de, Venedik topçusunun yapıda depolanan barutu ateşlemesiyle oluşan patlamaya dayanır. 19. yüzyılda cephe heykellerinin önemli bölümü Britanya'ya götürülmüş, bu eserlerin iadesi hâlâ süren bir tartışma konusudur. Akropolis, 1987'de UNESCO Dünya Mirası Listesi'ne alınmıştır.

Erekhtheion ve Karyatidler
Akropolis'in anıtsal girişi Propylaia

Mimari Plan ve Yapı

Yapı ve inşa tekniği

Parthenon, dıştan bakıldığında saf bir Dor tapınağıdır: kısa yüzlerde 8, uzun yüzlerde 17 sütunlu bir peripteros. Ancak yapıda düz kabul edilebilecek neredeyse hiçbir çizgi yoktur. Stylobat hafifçe yukarı doğru kavislidir, sütunlar içe doğru eğimlidir, gövdeleri ortaya doğru şişkinleşir (entasis) ve köşe sütunları biraz daha kalındır. Optik düzeltme adı verilen bu ince sapmalar, gözün doğal çarpıtmalarını dengeleyerek yapının kusursuz düz görünmesini sağlar.

Malzeme, Attika'daki Pentelikon Dağı'ndan çıkarılan ince taneli beyaz mermerdir; harç kullanılmadan, blokların birbirine demir kenetler ve kurşun dolgularla bağlandığı kuru bir örgü tekniğiyle inşa edilmiştir. Akropolis'in bütünü tek bir simetrik plana değil, kayanın topoğrafyasına ve tören alayının izlediği güzergâha göre kurgulanmıştır: Propylaia'dan çıkan ziyaretçi Parthenon'u tam cepheden değil, köşesinden — iki yüzünü aynı anda görecek şekilde — karşılar.

Işık ve Sembolizm

Işık, oran ve kentin kendini anlatışı

Parthenon'un mermeri, günün saatine göre bembeyazdan bala çalan bir tona kadar değişir; Pentelik mermerin içindeki demir, yüzyıllar içinde oksitlenerek taşa sıcak bir renk kazandırmıştır. Yapının keskin Dor gölgeleri, Attika'nın sert ışığıyla birlikte tasarlanmış gibidir — mimari, ışığı bir malzeme olarak kullanır.

Parthenon'un batı cephesi ve sütun dizisi

Tepe yalnızca bir tapınak topluluğu değil, kentin kendisi hakkında anlattığı bir hikâyedir. Parthenon frizindeki Panathenaia alayı, tanrıların değil Atinalıların kendilerinin betimlenmesiyle dikkat çeker: yurttaş, kutsal alanın anlatısının merkezine yerleşir. Erekhtheion'un asimetrik planı ise, kayadaki daha eski kültleri ve efsanevi izleri korumak zorunda kaldığı için ortaya çıkmıştır — düzen, geçmişe saygı uğruna esnetilmiştir.

Parthenon'un köşeden görünümü

Karyatidler'de taşıyıcı sütunun yerini genç kadın figürlerinin alması, yapısal bir zorunluluğu insan bedenine dönüştürür. Yükü taşıyan başlar, mimarinin soyut oranlarıyla insan ölçüsü arasındaki bağın en doğrudan ifadesidir.

Erekhtheion ve Karyatidler
Akropolis'in anıtsal girişi Propylaia

Zaman Çizelgesi

Tarihsel akış

  1. M.Ö. 480

    Pers yıkımı

    Pers ordusu tepedeki tapınakları yakar; yıkıntılar bir süre anıt olarak bırakılır.

  2. M.Ö. 447–432

    Parthenon'un inşası

    Perikles'in imar programı kapsamında İktinos ve Kallikrates tarafından tamamlanır.

  3. M.Ö. 421–406

    Erekhtheion

    Kayadaki eski kültleri koruyan asimetrik planlı tapınak ve Karyatidler tamamlanır.

  4. 1687

    Büyük patlama

    Venedik topçusunun ateşlediği barut deposu Parthenon'u ağır biçimde tahrip eder.

Galeri

Görsel kaynak ve fotoğrafçı bilgileri görsellerin üzerinde belirtilmiştir.

Konum

Harita yükleniyor…